تبلیغات
شهید مطهری، معلم تمامی زمان‌ها - روزه واقعی

شهید مطهری، معلم تمامی زمان‌ها

روزه واقعی

روزه واقعی


پس اگر ما ماه رمضانی را گذراندیم، شبهای احیایی را گذراندیم، روزه‏‌های متوالی را گذراندیم و بعد از ماه رمضان در دل خودمان احساس کردیم که بر شهوات خودمان بیش از پیش از ماه رمضان مسلّط هستیم، بر عصبانیت خودمان از سابق بیشتر مسلّط هستیم، بر چشم خودمان بیشتر مسلّط هستیم، بر زبان خودمان بیشتر مسلّط هستیم، بر اعضا و جوارح خودمان بیشتر مسلّط هستیم و بالاخره بر نفس خودمان بیشتر مسلّط هستیم و می‏‌توانیم جلو نفس امّاره را بگیریم، این علامت قبولی روزه ماست.


 اما اگر ماه رمضانی گذشت و تمام شد و حظّ ما از ماه رمضان- آن‏طور که پیغمبر اکرم فرمود که بعضی از مردم حظّشان از روزه فقط گرسنگی و تشنگی است- فقط این بوده که یک ماه یک گرسنگی‌هایی و یک تشنگی‌هایی کشیدیم (اغلب هم از بس که سحر و افطار می‏‌خوریم تشنه و گرسنه هم نمی‌‏شویم ولی لااقل بدحال می‏‌شویم)، یک بدحالی پیدا کردیم و در نتیجه این بدحالی قدرت ما بر کارکردن کمتر شد و بعد آمدیم روزه را متهم کردیم که روزه هم شد کار در دنیا؟! (آن که محصل و دانشجوست گفت من در تمام این ماه رمضان قدرت درس خواندنم کم شد و آن که اهل کار دیگری است گفت قدرت فلان کار من کم شد، پس روزه بد چیزی است)، این علامت قبول نشدن روزه ماست؛ درصورتی که اگر انسان در ماه رمضان روزه گیر واقعی باشد، اگر واقعاً به خودش گرسنگی بدهد و همین‏طور که گفته شده است سه وعده غذا را تبدیل به دو وعده کند، یعنی قبلًا یک صبحانه ویک ناهار و یک شام می‏خورد، حالا دیگر ناهار نداشته باشد، افطارش فقط به اندازه یک صبحانه مختصر باشد، بعد هم سحر نه خیلی زیاد بر معده تحمیل کند بلکه یک غذای متعارف بخورد، بعد احساس می‌‏کند که هم نیروی بدنی‌‏اش بر کار افزایش پیدا کرده است و هم نیروی روحی‌‏اش بر کار خیر و برای تسلط بر نفس. این حداقل عبادت است.


آیه‏‌ای در ابتدای سخنم خواندم، این آیه را برایتان ترجمه کنم که مفادش همین مطلب است. قرآن و نهج البلاغه و امام جعفر صادق و امام زین العابدین هرچه که کلمات را متفرّق و به زبان‌های مختلف گفته باشند ولی وقتی که شما نگاه می‌‏کنید می‏‌بینید همه یک حقیقت را دریافته‌‏اند و یک حقیقت را ذکر می‏‌کنند. ما در دو آیه‏ از آیات قرآن این‌چنین می‏‌خوانیم، یعنی در دو جا این آیه تکرار شده است: یا ایهَا الَّذینَ امَنُوا اسْتَعینوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلوةِ  ای اهل ایمان! از نماز و از صبر- که به روزه تفسیر شده است- کمک بگیرید. این تعبیر خیلی عجیب است! به ما می‌‏گویند از نماز استمداد کن، از روزه استمداد کن، یعنی تو نمی‌‏دانی که این نماز چه منبع نیرویی است! این روزه چه منبع نیرویی است! اگر به شما گفتند نماز بخوانید، شما را به یک منبع نیرو هدایت کرده‌‏اند و اگر گفته‌‏اند روزه بگیرید شما را به یک منبع نیرو هدایت کرده‌‏اند. برای اینکه بر نفس و روح خودتان مسلط بشوید نماز بخوانید، روزه بگیرید. الْعُبودیةُ جَوْهَرَةٌ کنْهُهَا الرُّبوبیةُ..

منبع: کتاب آزادی معنوی، ص: 50 و 51




طبقه بندی: شهید مطهری، اندیشه مطهر، جملات زیبا، ارتباط با خدا، کتاب، خلاصه کتاب، امام علی(ع)،
برچسب ها:آزادی، معنوی، آزادی معنوی، مطهری، شهید مطهری، رمضان، روزه،
دنبالک ها:بنیاد علمی و فرهنگی شهید مطهری،

[ یکشنبه 31 خرداد 1394 ] [ 10:11 ] [ مجید ولی‌پور ]

[ نظرات() ]

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه